Zon, zee en goed gezelschap

Het is een prachtige dag, strakblauwe lucht en weinig wind. Ik heb afgesproken met een vriend op het strand van Damnoni. Een mooi lang breed strand met gezellige taverna’s waar je heerlijk kunt eten.

Als ik mijn auto geparkeerd en naar de strandweg loop zie ik Michalis naast zijn auto zitten. ‘Penelopi, goedemorgen, hoe gaat het? Goed Michalis en met jou en Maria? Ετσι κι ετσι (het gaat zo zo). Michalis verkoopt samen met zijn vrouw allerlei zelfgemaakte natuurproducten vanuit de kofferbak van zijn auto. Zeepjes, gezichtscrème, bodylotion, aftersun gemaakt van olijfolie, kamille, calendula en aloë vera.

Strand van Damnoni
Vasilis aan het werk op het strand

‘Het gaat slecht Penelopi. Deze zomer heb ik 1 derde omgezet vergeleken met vorig jaar. De toeristen uit Oost Europa kopen niets en er komen helaas minder toeristen uit West Europa.’ Ook Antoni die prachtige zelfgemaakte zilveren sieraden met natuurstenen verkoopt zegt veel minder te verkopen dan het afgelopen jaar. Nu valt het mij ook op dat het inderdaad rustig is op het strand en in de taverna’s. Dat het stiller is komt misschien omdat het vandaag een ‘wisseldag’ is (toeristen gaan dan naar huis en nieuwe toeristen komen).

Ik loop door naar het strand met de oranje parasols, hier werkt mijn vriend Vasilis. Alle bedden zijn vol, op de een of andere manier trekt dit stuk strand veel klanten. Want bij de andere strandbedden links en rechts is het een stuk stiller. Vasilis loopt op en neer om klanten te voorzien van drankjes (vooral frappé). ‘Hallo Vasilis, hoe komt het toch dat het bij jou altijd als eerste vol is?’ Hij lacht ‘omdat iedereen bij een knappe man op het strand wil liggen.´

Het is zo warm dat ik eerst een verfrissende duik neem. Als ik terugkom heeft hij een beker vers geperst sinaasappelsap voor me gehaald. We praten over boeken die we lezen en muziek. De dag vliegt voorbij.