Kerst in Preveli Hills

In december 2016 vierde ik Kerst en Oudjaar in Preveli Hills en dat was heel anders dan in Holland. Beslist niet minder leuk, ik vond het bijzonder om in de winter op Kreta te zijn.

Het is 11 uur, een vriend komt mij ophalen. Gisteren vroeg hij of ik zin had om mee te gaan naar vrienden in Preveli. ‘Waar is het? Vraag ik. ‘Ze wonen in een huis, ergens daar wijst hij vanuit mijn raam.’ Ok, leuk!

Preveli Hills, uitzicht vanuit huis
Preveli Hills, uitzicht vanuit huis

Voordat we gaan vraag ik hem of ik netjes genoeg gekleed ben (zwart jurkje, lang vest, panty en zwarte korte laarsjes). ‘Je ziet er prachtig uit Penelopi, perfect!’ Goed, dan gaan we.

Hobbelen en slingeren

‘Laten we met jouw auto gaan, onderweg pikken we ook Psilos op’. We stappen in mijn kleine witte Fiat en via de olijfgaarden rijd ik naar Banana Garden, daar stapt Psilos (lange in het Grieks) in. Opgevouwen zit hij achterin. ‘Gaat het?’ vraag ik. ‘Prima, het is niet ver.’ Bij de Venitiaanse brug krijg ik instructies om de weg links van het restaurant te nemen, de berg op. Een superslechte weg met diepe kuilen en flinke plassen. Al hobbelend en slingerend om zoveel mogelijk te ontwijken komen we aan bij de kerk en ik vraag ‘en nu?’ Naar rechts en dan zeggen wij wel stop. Ik frons ‘maar dat is een hele slechte weg’. Dat kan prima met deze auto, hoor ik naast me.

De rivier bij de Venitiaanse brug
De rivier bij de Venitiaanse brug

Deze weg is nog slechter dan het eerste stuk en ik rijd stapvoets de berg op. Ondertussen probeer elke grote steen te vermijden. Hoewel dat niet makkelijk is want de weg is smal en zowel rechts als links staan hekken voor de geiten en schapen. Dan ineens roept Psilos ‘ja stop, hier is het.’ Hier? Ik kijk om me heen en zie geen huis alleen olijfbomen, bosjes, een oud Volkswagenbusje strak tegen de heuvel geparkeerd. ‘Waar parkeer ik mijn auto?’ Oh dat hoeft niet, laat maar staan.

Zelf gebouwd

Ik stap uit en kijk nog eens goed om me heen ‘waar is het huis?’ Daar wijzen de mannen, kom. Ik volg hen de heuvel op en zie dan een kleine hut. ‘Is dit het huis?’ Een deur gaat open en de gastheer vraagt of we onze schoenen uit willen doen. Binnen is het warm en heel klein. Links naast de deur in de hoek staat een houtkachel, daarnaast op een stapel kussens zit Rock en ook Holy is er. Hij zit op een kussen aan de andere kant van de deur. In de andere hoek staat een kunstkerstboom naast een bureautje met een bureaustoel. Dan is er nog een deur naar buiten en in het verlengde daarvan een aanrechtblok en een soort hoogslaper met daaronder kasten. Iedereen gaat op de grond zitten.

De gastheer kijkt naar mij en zegt ‘Zelf gebouwd, vind je het mooi?’ Ik kijk bewonderend om me heen, het is knus en lekker warm. Ik ben enorm overdressed en de gastvrouw biedt mij de enige stoel in het huis aan. Want, zegt ze, je bent te mooi gekleed om op de grond te zitten.

De gastvrouw heeft heerlijk gekookt en het kleine tafeltje in het midden staat vol met allerlei lekkers en er komt steeds meer uit dat kleine keukentje. We drinken raki en de mannen vertellen verhalen en anekdotes. Ik kan niet alles volgen en af en toe krijg ik een korte uitleg in het Engels van Holy. Dan is het tijd om te gaan en neem ik afscheid van iedereen en bedank de gastheer en gastvrouw en loop de heuvel af naar de auto. Het lukt het me niet de auto te draaien, het is zo krap. Ze staan om de auto heen en geven instructies maar ik krijg het niet voor elkaar. De gastheer komt de heuvel af en vraagt om de sleutels en draait de auto, dit heeft hij vaker gedaan zie ik.

Bruin van de modder

Eenmaal thuis zie ik dat mijn witte Fiat inmiddels is bruin van de modder. Ik besluit naar beneden te lopen, naar de rivier. Daar woont een vriendin in een stenen huis met een prachtige tuin. Het is haar naamdag en ik heb een cadeautje voor haar meegenomen. Ze heeft visite en het is gezellig in haar keukentje. Dan belt een vriend en vraag of we naar Asomatos komen. Het is prachtig weer (de zon schijnt) en dan kunnen we nog even op het terras zitten.

Genieten op het terras
Genieten op het terras

Op het terras is het genieten, het is uit de wind zo’n 18 graden. Ook Rock komt langs en de 2 muzikanten uit Macedonië. We drinken, eten en kijken naar de prachtige zonsondergang. Als de zon eenmaal onder is pakken de muzikanten hun instrumenten en beginnen te spelen en zingen, de avond kan niet meer stuk.