De laatste dag van het jaar

Het is de laatste dag van het jaar en ook dit jaar stap ik niet blij uit bed. Wat voelt dat altijd vreemd. Het jaar is omgevlogen. Ik was nog niet klaar met dit jaar, wilde nog zoveel doen.

Tuurlijk kan dat ook het nieuwe jaar maar het is mijn gevoel. Alles gaat te snel naar mijn zin. Ik zet mijn tablet aan voor de Top 2000, zet koffie en eet een banaan. Een gekke combinatie maar bij gebrek aan vers brood is dit toch best lekker. Douchen en aankleden, het is koud.

Eerst een koffie
Een regenboog in de Kourtaliotiko kloof
Een regenboog in de Kourtaliotiko kloof

Ik stap in de auto en rijd naar het dorp om een vriend op te halen. We gaan samen winkelen in Rethymnon. Via de Kourtaliotiko rijden we naar Rethymnon. Elke keer als ik door deze kloof rijd ben ik verrast door de schoonheid ervan. Er lopen geiten over de rotsen te balanceren en boven ons hoofd vliegt een enorme roofvogel.

We rijden door Koxare, een klein dorp dat ik in de zomer een stuk aantrekkelijker vind dan in de winter. Op de bergtoppen ligt sneeuw, het is een prachtig gezicht. Ik stop voor een foto, dit wil ik vastleggen. Op de hoofdweg naar Rethymnon ligt er zelfs sneeuw langs de weg, het is zo mooi.

In Armeni stop ik bij de bakker voor de heerlijke koekjes met kaneel, sesamzaadjes en zonnebloempitjes. Te lekker allemaal en ik koop ook elke keer teveel. Eenmaal in Rethymnon rijden we naar het oude centrum en parkeren de auto bij het park. ‘Eerst een goede koffie en een croissant’ zeg ik tegen mijn vriend. Bij Le Jardin zie ik een vriend uit Sellia aan een tafeltje zitten met zijn vrienden. Ik loop naar hem toe en wens hem een fijne jaarwisseling.

Sneeuw op de toppen van de bergen
Sneeuw op de toppen van de bergen
Winkelroute

Tijdens de koffie nemen we onze ‘route’ even door. Wat gaan we eerst doen en wat daarna. We besluiten eerst de cadeaus te kopen, kleding dat is toch wel het makkelijkst. In een magazijn waar ik zelf aan voorbij zou lopen stappen we naar binnen. ‘Hier koop ik wel vaker kleding’ zegt mijn vriend. Ik kijk om me heen, er hangt weinig, het is donker en het ziet er allemaal een beetje ouderwets uit. Op de eerste etage is de herenafdeling. Mijn vriend is op zoek naar een trui voor zijn vader en al snel komt de verkoopster op hem af om te helpen. Ik ga op zoek naar een leuke trui, jack of t-shirt voor Rock en Vasilis. Dat valt nog niet mee, dan zie ik ineens een zacht oranje trui ‘yes, geweldig’ roep ik en vraag aan de verkoopster of ze ook andere maten heeft. ‘Nee, alles hangt in de winkel’ zegt ze. Dat is jammer, ik houd de trui omhoog. Vasilis zou dit geweldig vinden, oranje is zijn lievelingskleur. De verkoopster ziet mij twijfelen. Als het te klein is mag je het ruilen zegt ze. Voor Rock koop ik een donkerblauw trainingsjack. Tevreden laat ik alles inpakken en ook mijn vriend heeft een mooie trui gevonden.

Nu op zoek naar een slager, want ik heb de mannen vlees beloofd. Als we de slager gevonden hebben bel ik Vasilis en vraag waar hij vanavond trek in heeft: kip en gehaktballetjes. Prima, dat koop ik. Naast de slager is een groentewinkel waar ik nog wat fruit, noten en groenten koop. ‘Ik ben klaar, op naar de auto!’

Koken, zingen, dansen

Einde van de middag zijn we weer terug in Preveli. Ik zet mijn medereiziger af in het dorp en rijd naar Vasilis die verderop net voorbij het dorp woont. Hij heeft de haard al aangezet en het is aangenaam warm in huis. Samen gaan we koken en tussendoor zingen en dansen we. Het is nu al gezellig. Mijn sombere bui van de ochtend is helemaal verdwenen. Dan komt ook Rock binnen met tassen vol lekkers. ‘Jeetje wat hebben we veel eten mannen’ zeg ik lachend. In de kamer spreiden we een groot tafelkleed op de grond voor de haard en daaromheen leggen we kussens. Het kleed vult zich langzaam met borden en schalen vol lekker eten. Als alles klaar staat geef ik hen de cadeaus. Ze zijn blij verrast en trekken het direct aan. Van Vasilis krijg een prachtige zelf gemaakte ketting, uiteraard wil ik die ook direct om hebben.

Een prachtig uitzicht vanuit huis
Een prachtig uitzicht vanuit huis
Genieten

Rock gooit nog een groot blok hout op het vuur, Vasilis zorgt voor de muziek, ik steek de kaarsen aan en we kruipen op een kussen. Yamas roepen we in koor, de raki is heerlijk en het eten verrukkelijk. We genieten en kijken naar de lucht die van oranje naar zwart kleurt. Van een vriendin heb ik een vasilopita gekregen, een cake met een munt. Die snijden we na 12 uur aan en degene die de munt heeft wacht een jaar lang geluk.

Eten, drinken en genieten
Eten, drinken en genieten

Eten doen we de hele avond door, ook drinken. Hoewel ik tussendoor ook water drink want ik wil vannacht nog terug naar huis. Vasilis zegt dat ik kan blijven slapen en niet hoef te rijden. Maar ik slaap toch het lekkerst in mijn eigen bed. We kaarten en vertellen elkaar verhalen. De mannen worden veel gebeld door vrienden en familie om hen alle goeds te wensen. Af en toe krijg ik de telefoon ook in mijn handen gedrukt en praat ik met een voor mij onbekend familielid of vriend.

Xronia polla

Dan is het ineens 12 uur. We gaan staan ‘Χρονια πολλα’ en vallen elkaar in de armen, wensen elkaar een mooi nieuw jaar en een vriendschap voor heel lang. We drinken en proosten en bellen nog wat mensen en snijden de vasilopita aan. ‘Wie heeft de munt?’ vraag ik. Maar dan zie ik dat de munt in mijn stuk cake zit, de mannen zijn blij en ik ben benieuwd of het ook echt geluk gaat brengen.

De munt in de vasilopita
De munt in de vasilopita

Halverwege de nacht stap ik op, ik val om van de slaap en besluit naar huis te rijden. Ik beloof Rock om 8 uur weer hier te zijn om samen naar het klooster van Preveli te gaan. Maar nu eerst naar huis. ‘Berg af en niet te hard rijden’ roept Vasilis.