Op stap met Holy

Berg op en af, op en af. Vandaag rijden we samen heel wat heen en weer.

Vandaag ga ik op stap met mijn vriend Holy. We gaan naar Spili om de zaagmachine te laten repareren en naar de bank.

Via de Venetiaanse brug rijd ik naar het huis van Holy op de berg. Gelukkig heeft het een paar dagen niet geregend, de weg is minder glibberig en ik kan de brug oversteken. Als de rivier te hoog staat lukt dit niet. Holy woont op een prachtige plek, maar wel heel erg afgelegen en stil.

Venetiaanse brug
Venetiaanse brug – Gefira
Naar Spili

Het is half 10 als ik bij Holy aankom en hij staat al te wachten voor zijn huis. ‘Hello my angel’ roept hij als ik uitstap. ‘Γεια σου, καλημερα Holy’ geef hem een zoen en doe de kofferbak open voor de machine. Stap daarna weer in en rijd het pad af van zijn erf. Holy sluit het hek en stapt in. Hij is ontzettend vrolijk vandaag en praat aan een stuk door. Ik luister en geef af en toe commentaar. Hij wijst mij erop niet te hard te rijden ‘we hebben de tijd Penelopi, laten we genieten van de omgeving’. Ik minder vaart en in Spili wijst hij mij de weg naar de reparateur van de machine. ‘Wacht maar even Penelopi, ik kom zo terug. Alleen even de machine afgeven.’ Als hij weer instapt rijden we direct door naar het centrum van Spili.

Een rij tot buiten

Het is ontzettend druk bij de bank, er staan zelfs mensen buiten in de rij. Holy loopt naar binnen voor een nummertje en ik loop de kerk in aan de overkant van de bank om een kaarsje te branden. Na een half uur stapt hij in de auto: ‘Het is zo druk Penelopi, ik heb nummer 91 en de bank sluit om 12 uur. Dan ben ik echt nog niet aan de beurt. Laten we maar gaan’. Het is 11 uur en we rijden terug naar de werkplaats en samen lopen we naar binnen. De man zet net de machine weer in elkaar. ‘Nog even testen’ zegt hij. De machine komt met veel lawaai weer tot leven, Holy is blij.

Terug naar Preveli

We rijden terug naar het huis van Holy waar Rock en Grigoris druk bezig zijn in de olijven. ‘Hello Penelopi’ hoor ik vanuit een boom. Grigoris staat verscholen in een grote olijfboom om de olijven hoog in de boom te plukken. Holy legt hen uit dat het druk was bij de bank en nog geen geld heeft kunnen opnemen. ‘We gaan later terug’ zeg ik. Holy kijkt me aan en vraagt waarom. ‘Nou, je hebt dat nummertje toch? Als we om 2 uur bij de bank zijn, ben je vast aan de beurt’. Hij kijkt me aan en zegt ‘crazy women’. Ondertussen gaat hij met zijn gemaakte machine aan de slag en zaagt het hout in blokken voor de kachel.

Prachtige bomen

Ik help de mannen met plukken. Alles met de hand, een voor een worden de olijven van de boom geplukt. Zo’n 50 bomen worden er op deze manier geplukt, een hels karwei maar de olijfolie is verrukkelijk. Holy heeft tsounato, koroneiko en throubes. Prachtige bomen op een land wat omhoog loopt de berg op. Het uitzicht vanaf daar is geweldig. Tussen de olijfbomen staan mango-, citroen-, mandarijn- en sinaasappelbomen en ook een avocadoboom en bananenplanten. Ik vind het een klein paradijs.

Rock is druk bezig
Rock is druk bezig

Holy roept ons, hij heeft de kachel aangemaakt en wat te eten klaargemaakt. Het is aangenaam warm binnen en we drinken verse sinaasappelsap, bergthee en eten fruit en brood met honing en olijfolie. Na de lunch gaan Rock en Grigoris de olijfgaard in en Holy en ik gaan weer naar Spili.

Naar de bank

Het is iets over 2 als ik stop voor de bank, het is er niet zo vol als vanmorgen. Holy gaat naar binnen en nog geen 15 minuten later stapt hij alweer in de auto. ‘Zo, geregeld’ zegt hij blij. Hij was inderdaad net op tijd toen zijn nummer werd opgeroepen.

Terug naar Preveli stoppen we bij de Graviera kaaswinkel. Hier word ik altijd een beetje hebberig en altijd moeilijk kiezen. Holy koopt verschillende soorten, zachte en harde kazen en ook een stuk voor mij omdat ik hem heb geholpen. ‘Deze kaas is lekker met honing’ zegt hij. Ik kan niet wachten om het te proeven.

Naar de perserij

Eenmaal weer terug gaan we Rock en Grigoris helpen in de olijfgaard. Olijven plukken is zo’n rustgevende bezigheid, de mannen zingen en ik ben intens gelukkig. We gaan zakken vullen en na een paar uur komt Holy naar me toe ‘wil je met mij naar de perserij?’ Ja, leuk! We zetten de zakken in de kofferbak en rijden naar de perserij in Preveli, niet ver van mijn huis. Het ruikt er heerlijk, ik ben dol op de geur van olijfolie. Helaas mag ik er geen foto’s maken ook moeten we nog even wachten voordat Holy aan de beurt is. De zakken olijven worden geleegd in een bak, die blaast eerst alle blaadjes eruit die er nog tussen zijn blijven zitten. Dan worden de olijven gewassen en gewogen. Daarna gaan ze een grote langwerpige tube in waar ze worden geperst. Nu is het wachten op de olie.

 

Holy en Grigoris sorteren de olijven
Holy en Grigoris sorteren de olijven
Allemaal in de olijfgaard aan het werk
Allemaal in de olijfgaard aan het werk
Vaten vullen

De olijven zijn inmiddels geperst en een prachtige groene olie loopt in een grote bak. Nu is het een spannend moment voor Holy: de zuurgraad van de olie. Hoe lager de zuurgraad hoe beter en gezonder de olie. ‘Minder dan 0,1%’ zegt de keurmeester. Holy straalt. De olie wordt in vaten van 17 liter gegoten en de laatste paar liter zijn voor mij zegt hij blij. Ik geef hem een dikke knuffel, ik ben dol op zijn olijfolie.

Nog 1 keer naar boven

Nog 1 keer vandaag rijd ik naar boven en breng Holy naar huis met de blikken olie. Ik rijd terug via Asomatos en stop bij de buurtsuper voor een paar boodschappen en vraag aan Stefanos of hij lege limonade flessen voor mij heeft. Ik leg hem uit dat ik olijfolie heb gekregen en een paar liter wil meenemen in mijn koffer. Hij heeft 1 fles maar zegt dat ik overmorgen terug moet komen. Dan heeft hij er nog wel een paar. ‘Ik zal mijn vrouw zeggen meer te drinken’ lacht hij.

Dit verhaal is van half januari 2017. In dit verhaal schrijf ik over mijn lieve vriend Holy. Hij is 10 oktober 2017 overleden. Ik ben in juli 2017 begonnen met bloggen en heb schriften vol verhalen die ik graag wil delen.