Routebeschrijving: volg de blauwe stippen

Ik zit op een muurtje aan het strand van Plakias te genieten van het uitzicht. In de verte hoor ik bouwgeluiden, dichtbij hoor ik het gezoem van bijen. Vogels fluiten en de wind heeft de geur van tijm en de zoute zee.

In het appartement heb ik een beschrijving gevonden van een wandeling en het lijkt me leuk om deze te gaan maken. Maar ik twijfel over het pad, ik lees de beschrijving nogmaals en zie 3 toeristen het pad ingaan. Even later zie ik nog een stel via dit pad omhoog gaan.

Volg het pad naast het hotel

Ik heb het over de wandeling aan het eind van het strand van Plakias, net voorbij het naaktstrand. Het staat niet duidelijk aangegeven, maar het pad begint net voor de ingang rechts van het hotel. Het is een smal pad dat een stuk langs het hotel omhoog gaat. Net als de toeristen besluit ik uiteindelijk ook het pad naar boven te volgen. Ik stap flink door en verwacht nu toch wel de mensen tegen te komen of te zien die hier ook omhoog zijn gegaan. Dan kom ik tot de conclusie dat ik het verkeerde ‘geitenpad’ volg. Ik kom uit bij ‘Paligremnos’ de grote bergwand die je goed ziet vanaf het strand. Ik ga terug en neem de andere afslag omhoog. Uiteindelijk ontdek ik de blauwe markeringen op de stenen. Maar die markering raak ik al snel kwijt.

Klimwand Plakias
Klimwand Plakias
Het belgerinkel achterna

Ik loop met de geiten omhoog, ga het belgerinkel achterna en zie dan gelukkig weer een klodder blauwe verf. Ik zou geen goede verkenner zijn bij de scouting want ik loop telkens verkeerd en verdwaal continue. Dan stuit ik op een hek en vraag me af of dit wel goed is. In de beschrijving staat dit hek niet genoemd. Ik open het hek en sta nu in een andere weide met schapen, sluit het hek en loop verder naar boven. Dan zie ik ineens weer een blauwe stip op een steen. ‘Dit gaat goed’ zeg ik hardop tegen mezelf. Hoe hoger ik kom hoe mooier het uitzicht. Eenmaal boven op de berg is het uitzicht prachtig op Plakias. Ik sta in een veld met roze, gele en paarse bloemen en het ruikt heerlijk!

 

Op zoek naar blauwe stippen

Ik loop weer door een hek en sla dan linksaf, daar zie ik een klodder blauwe verf. Maar daarna gaat het echt verkeerd en beland ik midden in de bosjes en is er geen pad meer te bekennen. Ik lees nog maar een keer de wandelbeschrijving ‘loop om de villa’. Ja, dat kan dus ook rechtsom zijn maar daar zag ik geen blauwe aanwijzing. Ik loop terug en ga rechtsom de villa en loop richting de asfaltweg, terug over de bergen wil ik niet meer. Op de afslag van de weg staat een bordje dat aangeeft dat Plakias linksaf is. Verder kom ik geen bordjes meer tegen en loop een beetje ‘op gevoel’. Na een tijdje kom ik op de hoofdweg van Plakias terecht. Zo zie je maar, ik verdwaal maar vind uiteindelijk de weg weer terug. Echt verdwalen kan hier ook bijna niet.

Terug naar Plakias
Terug naar Plakias