Vast in de modder

Er zit geen beweging in, de wielen slippen in de vette modder. Tja, wat nu?

Ik ben bij vrienden in Sellia, zij hebben een restaurant en ik heb net heerlijk gegeten. Vangelis vraagt of ik mee wil de dieren eten geven. Leuk! Ik loop achter hem aan naar een oude pick up.

De berg op met een hoop kabaal

Hij schuift wat spullen opzij en zegt ‘katse’ (ga zitten). Met een hoop kabaal komt de auto in beweging. De weg is enorm hobbelig en steil en ik schud door de auto. We klimmen steeds hoger en het uitzicht is prachtig!

Met slippende wielen

Ineens stoppen we. ‘We zijn er’ zegt hij en stapt uit om het hek open te maken. Als hij instapt trapt hij flink op het gaspedaal, schakelt en scheurt de berg op, maar ineens zitten we vast. De wielen slippen in de vette modder.

Wat nu?

Vangelis stapt uit, loopt om de auto heen en bekijkt de situatie van alle kanten. Dan opent hij het portier en draagt mij uit de auto. Hij heeft kaplaarzen aan, ik gympen. We gaan op zoek naar planken en hij legt ze onder de wielen. Maar het lukt niet de pick up te bevrijden. De wielen zakken steeds dieper in de vette klei.

Onze reddende engel

Dan besluit hij een vriend te bellen ‘hij heeft een tractor’ legt hij mij uit in het Grieks. Ondertussen geven wij de dieren eten en dan komt er een oranje tractor het terrein oprijden. Onze reddende engel is een klein stevig mannetje met heel veel praatjes. Ik kijk vanaf een afstandje naar de 2 mannen. Met drukke gebaren en heel veel ‘malakas’, gekraak en getrek weten ze eindelijk de pick up uit de modder te bevrijden. ‘Bravo paidia!’ (goed zo jongens) roep ik. Onze engel egaliseert ook even de weg ‘anders zit je zo weer vast’ roept hij.

Tijd voor raki!

Het is weer stil op de berg. We stappen in de auto en rijden naar Giannis. Hij heeft net Raki gemaakt met aardbeiensmaak. Die moet ik proeven zegt hij. Uiteraard wil ik die proeven. Na een paar glaasjes terug naar het restaurant en vertellen waarom we zolang wegbleven ….