Een paaskaars voor het Heilig Licht

De priester komt vanachter het gordijn en roept: het vuur is onderweg, het komt over een uur.

Om 8 uur sta ik op het verlaten en donkere plein in Plakias. Ik heb afgesproken met een groep mee te gaan naar Moni Preveli. Als Giannis aan komt rijden met de bus komen er ineens overal mensen vandaan. We zijn met 21 personen en krijgen allemaal een kaars met een mooi rood lint eromheen. We gaan het licht halen, legt onze gids uit.

Twee keer rond de kerk

Het waait ontzettend hard en het is erg koud. Ik heb veel kleren over elkaar heen aangetrokken en een grote sjaal om mijn hoofd. Maar warm word ik niet. Als we in Moni Prevelli aankomen loop ik ook direct de kerk in en brand een kaarsje. Hier is het aangenaam uit de wind.

Buiten loopt de priester 2 keer rond de kerk en slaat daarmee ritmisch op een houten balk. Het geluid weergalmt tegen de muren van de kerk en het klooster. Ik hoor een mix van talen: Grieks, Engels, Duits, Frans en Nederlands. Als de priester de kerk inkomt stromen er nog meer mensen achter hem aan naar binnen. We staan dicht tegen elkaar aan, het is warm en het ruikt naar bijenwas, kaarsen en wierook.

De priester roept: we wachten nog een uur

Het is overvol in de kerk. Velen die de kerk inkomen voeren de rituelen uit en zoeken dan naar iemand die zij kennen. Twee kinderen hebben de taak gekregen om de kaarsjes tijdig te doven. We wachten allemaal op wat komen gaat.

Dan komt er vanachter een gordijn een priester en roept dat het een uur later begint. ‘Περεμενουμε, Το αγιο φως ερχεται σε μια ωρα’. Eerst begrijp ik niet wat hij zegt, maar gelukkig herhaalt hij het. ‘Het vuur is er nog niet, we moeten wachten’ zegt hij. Dat vuur – het heilig licht ‘Αγιο φως’ – komt uit Jerusalem zegt een Griekse dame naast mij. Ik kijk haar aan en ze vervolgt: Het komt naar Kreta en brengt het heilig licht in allerlei kerken en uiteindelijk ook hier in Moni Preveli.

Nu het langer gaat duren verlaten veel mensen de kerk en gaan buiten staan. De mannen staan bij elkaar te roken of spelen met een kolomboi, vrouwen vertellen elkaar de laatste nieuwtjes. Kinderen staan in hun mooiste kleren met een versierde kaars in hun handen tussen de ouderen in. Ik zeg een paar mensen gedag die ik ken uit de omgeving en sluit me aan bij de groep.

Op naar Selia voor het heilig licht

We gaan naar Selia zegt de gids. Daar komt het vuur eerst voordat het naar het klooster gaat. Via Mariou en Mirthios rijden we naar Selia. Hier is het nog drukker dan in het klooster. Overal staan auto’s geparkeerd en Giannis besluit de bus aan het begin van het dorp te parkeren.

We lopen naar de kerk op het plein in het midden van het dorp, hier was ik gistermiddag nog. De vrouwen waren toen bezig alles mooi te maken. En ze hebben hun best gedaan. Het ziet er prachtig uit, alles glimt en overal bloemen. Dan zie ik een bekende ‘Daskalos’ (de leraar) hij zingt samen met een paar mannen prachtige psalmen. Als hij me ziet roept hij ‘Χρονια Πολλα Penelopi’. We sluiten aan in de rij om van de priester het heilig licht te krijgen. Als ik voor de priester sta zegt hij ‘Χριστος Ανεστη’ (Christus is verrezen) en steekt mijn kaars aan. ‘Αληθως Ανεστη’ zeg ik terug en loop naar buiten, met mijn hand bescherm ik de vlam. Maar de wind is hard en als snel gaat mijn kaars uit.

Paassoep en eieren tikken

De gids heeft een lampion meegenomen en draagt het licht naar het restaurant van Sifis en Anna in Plakias. Daar gaan we met de hele groep eten: mayiritsa (paassoep) en eieren tikken. Als we aankomen geven we het licht aan hen door en zeggen tegen elkaar Χριστος Ανεστη en Αληθως Ανεστη.

Het is druk in het restaurant en voor de groep staan 2 tafels  gedekt. Ik krijg een plekje aan de ‘Griekse’ tafel samen met de chauffeur, familie van de gids en een leuk stel (hij Grieks en zij Hollands). We drinken, eten, praten en ongemerkt wordt het laat, het restaurant is bijna leeg. We besluiten dat het tijd is om naar huis te gaan. ‘Morgen gaan we dansen Penelopi’ zegt de gids. Leuk!