Klimmen naar Timios Stafros

Het kerkje Timios Stafros ligt letterlijk op de top van de berg. Een adembenemend uitzicht naar het westen, het oosten en over de Libische zee.

Giannis komt me ophalen om 7 uur. De andere wandelaars (allemaal vrouwen) zitten al in de bus, ik was de laatste die hij moest oppikken. We rijden naar Lefkogia waar onze gids staat te wachten voor de supermarkt van Kostas. Daarna rijden we naar Gianiou en gaan voor het piepkleine dorpje een stukje de berg op. Daar zet Giannis ons af. Hier begint onze wandeling.

Dames het wordt nog mooier

Het uitzicht is fantastisch en we halen al snel onze mobieltjes en camera’s tevoorschijn. Naast elkaar staan we foto’s te maken, onder de indruk van het prachtige uitzicht. De gids lacht en zegt ‘dames het wordt nog mooier’. En hij heeft niets teveel gezegd.

Uitzicht over de vallei richting Plakias
Uitzicht over de vallei richting Plakias

Het lijkt hoog, het kerkje waar we naartoe gaan. Toch is het maar 420 meter boven zeeniveau. Het pad stijgt langzaam en gaat over in een smal rotspad, steeds steiler omhoog en het uitzicht is fenomenaal. Af en toe sta ik stil om het goed op me in te laten werken. Zoveel indrukken, geuren en geluiden.

Op de top van de berg

Het kerkje Timios Stafros ligt letterlijk op de top van de berg. Een adembenemend uitzicht naar het westen, het oosten en over de Libische zee. Het kerkje is prachtig en alles glimt. Het ruikt er heerlijk naar wierook.
Even een groepsfoto, die hadden we nog niet. Παμε, roept de gids. De berg af gaat een stuk makkelijker. Halverwege de berg nemen we een ander pad richting Moni Preveli, dat ligt achter de berg zegt hij. Eerst moeten we nog wat hekken door en 1 ervan zit op slot. Tja, wat doen we nu? We besluiten door het hoge gras te lopen langs het hek. Het gras kriebelt aan mijn blote benen, de bijen en hommels zoemen om ons heen. Uiteindelijk komen we bij een muurtje. ‘Beetje hoog’ roep ik, de gids klimt er als eerste op en trekt ons daarna een voor een op de muur zodat we weer ons pad kunnen vervolgen.

Het pad brengt ons naar Moni Preveli

Na een stuk verharde weg gaan we weer een geitenpad op en dat gaat uiteindelijk weer over in een zand- en grindpad. Het klooster zien we al liggen. De rode dakpannen en de kleine torentjes van de slaapvertrekken van de monniken. Het is hier heel stil en de natuur ongerept. De lucht is zo helder en de eilanden lijken zo dichtbij. De zee en de lucht zijn intens blauw en gaan bijna in elkaar over. Ik ben stil en kijk opzij naar de gids, hij kijkt naar mij ‘het is zo mooi’ zeg ik.

Timios Stafros

Blote knieën …

Bij het klooster besluit de gids op onze spullen te passen bij de taverna. Ik trek een t-shirt aan en zie bij het klooster geen mand staan met rokken. Dan maar met blote knieën het klooster bezoeken en de kerk in. De monniken zullen van mijn knieën niet heel erg van slag raken denk ik.

Moni Preveli
Moni Preveli

In het klooster bij de waterplaats staat een palendroom. Je kunt het van voor naar achteren lezen en het betekent hetzelfde. Ik loop langs de volière en kijk over de muur naar de dieren (eenden, ganzen, pauwen en geiten). Ik besluit de kerk in te gaan en er zit een niet zo vriendelijke monnik. Ik brand een kaarsje maar zijn priemende blik weerhoud mij ervan om door te lopen. Misschien toch die blote knieën denk ik.

De kleur van smaragdgroen

Als we allemaal terug zijn bij de gids lopen we weer verder. Het pad voert ons naar de rivier die hier op het diepst is en de kleur heeft van smaragdgroen. Het staat er vol met palmbomen, het is idyllisch en ik maak foto’s. Maar dit moet je in het echt zien en ervaren, dit valt niet vast te leggen zo mooi en zo bijzonder.

Palmbeach Preveli
Palmbeach Preveli
Eindpunt: de Venetiaanse brug

Via smalle paden met tijm en wilde artisjok lopen we verder langs de rivier waar het vol staat met bloeiende oleanders in roze en wit. De oleanders maken plaats voor olijfbomen en dan ineens staan we bij de oude Venetiaanse brug en taverne Gefira. ‘Einde van de wandeling’ zegt onze gids. Hier zoeken we een plekje op het terras, drinken een Mythos en gaan uitgebreid lunchen. Wat een heerlijke dag!