Vrije dagen: wat doe je dan?

Altijd werken, elke dag. Het hele seizoen, 8 maanden lang en dan ineens heb je onverwacht een paar dagen vrij. Wat doe je dan?

‘Penelopi, ik ben 3 dagen vrij. Heb je zin om samen iets te gaan doen?’ Jazeker! ‘Waar ben je nog nooit geweest’ vraag ik. We pakken de kaart van Kreta erbij en zoeken naar plaatsen in de buurt.

Hij woont op het eiland, is hier geboren maar heeft nog weinig gezien van Kreta. Wanneer hij een vrije dag heeft blijft hij in de buurt. Slaapt uit, beetje relaxen, koffie drinken en naar het strand. Maar 3 dagen vrij is toch wel iets heel bijzonders en als je dan iemand kent met een auto maakt het deze dagen nog leuker.

We hebben een ‘programma’ gemaakt zoals hij het noemt en belt vrienden om te vertellen wat we vanaf morgen gaan doen. Tijdens zijn belrondje blijkt Chris ook vrij te zijn morgen, of hij mee kan. Natuurlijk, leuk!

Dag 1: Naar de watervallen en het meer

Vandaag gaan we naar Argiroupoli en Lake Kournas. Ik haal hen op in het dorp, eerst nog even stoppen bij het tankstation voor koffie en zoete broodjes. Dan rijden we via de Kotsifou kloof naar het prachtige binnenland. Het heeft geregend en de wolken hangen laag om de bergen. De kleuren van het landschap zijn prachtig en het ziet er bijna sprookjesachtig uit. De mannen praten druk en hebben er zin in.

Als we aankomen in Argiroupoli begint het zachtjes te regenen. Het maakt ons niet uit. We lopen op blote voeten (minder glad in plaats van teenslippers) over glibberige paadjes. Overal zijn watervallen en grote vijvers vol met steur en forel. De meeste horeca is nog gesloten.

ArgiroupoliNa onze ontdekkingstocht stappen we weer in de auto en volgen de bordjes (voor zover aangegeven) naar Lake Kournas maar het lukt ons alsnog om de weg kwijt te raken. Ik krijg aanwijzingen van de mannen ‘google maps zegt toch echt dat we hier linksaf moeten …’ en uiteindelijk vinden we het meer. Ik hoor vanaf de achterbank ‘wauw this is amazing’. En dat is het ook. Het water heeft alle kleuren groen.

Lake KournaIk parkeer de auto en we kopen bij een taverne wat te drinken en lopen dan direct door naar de waterfietsen.  Het is heerlijk op het water, de mannen fietsen en ik zit achterin en maak foto’s. We spotten zelfs 2 kleine waterschildpadden. Midden op het meer nemen we een verfrissende duik en na 2 uur fietsen we weer terug. We hebben trek en besluiten de kortste weg naar huis te rijden. We gaan eten bij Pyrgos (de toren) ook wel het Castro (kasteel) genoemd. Het eten is heerlijk en we kijken uit over het dal en zien de zon onder gaan. Dag 1 is omgevlogen.

Dag 2: op zoek naar de stier

Rijden hier verveelt nooit, langs de wegen staat het vol met oleanders in rood, roze en wit. Chris moest werken vandaag dus we zijn met zijn tweeën. Vandaag gaan we naar Knossos, ook ik ben hier nog niet eerder geweest.

We parkeren de auto en kopen een kaartje en ik ben ontzettend benieuwd. Knossos is fascinerend en groot en er staan enorm hoge bomen. We gaan op zoek naar de stier, nemen foto’s en zittend onder een boom kijken we om ons heen. ‘Het is zo mooi hier’ zeg ik.

KnossosNa meer dan een uur wandelen besluiten we te gaan, kopen een ijsje en stappen in de auto. ‘Laten we naar het zuiden rijden en dan voorbij Akoumia naar een van de verlaten stranden gaan’ stelt hij voor. Ik kijk even op de kaart en volg de weg richting de zuidkust. Dan maakt de zon plaats voor een bijna zwarte lucht met onweer en regen zo hard dat de ruitenwissers het amper kunnen bijhouden. Ik rijd langzaam en als we de zuidkust naderen stopt het eindelijk met regenen. Maar het blijft bewolkt en de temperatuur is ineens een paar graden gedaald. Het strand slaan we vandaag maar even over. We gaan terug naar Preveli en hij gaat voor mij koken zegt hij.

Dag 3: Wit en blauw en kraakhelder water

Vandaag vertrekken we vroeg want de veerboot vertrekt om 11 uur vanuit Chora Sfakion. Ik rij naar het dorp en daar staat hij al te wachten met een koffie in zijn handen. We rijden langs de kust door allerlei kleine dorpjes. Een prachtige route met mooie vergezichten. In Chora Sfakion is het even zoeken naar een parkeerplek, het is erg druk. We zijn op tijd! In de haven kopen we een kaartje en wachten op de veerboot. De rit duurt ongeveer 20 minuten. We gaan boven op het dek zitten en al snel zien we de witte huisjes met de kobaltblauwe luiken en deuren. Bootjes dobberen op het kraakheldere water. Het is net een ansichtkaart.

LoutroAls we aangemeerd zijn besluiten we eerst over de boulevard te lopen en alles te bekijken. Het strand staat vol met strandbedden en parasols en alles is bezet. Een ober geeft ons een tip om naar het strand van Finikas te gaan. ‘Het is dichtbij, 10 minuten lopen’ zegt hij. We lopen voorbij de aanlegplaats van de veerboot het pad naar boven richting het kerkje en volgen het pad. Even denken we het niet te kunnen vinden want we lopen al meer dan 20 minuten.

het strand van FinikasMaar uiteindelijk na een half uur komen aan op het strand van Finikas. We kleden ons om en duiken het water in. Op tijd gaan we weer terug want de ober heeft ons ook de naam van een goed restaurant gegeven. En hij heeft niets teveel gezegd, het eten is heerlijk. Weer terug in Chora Sfakion stappen we in de auto en rijden op ons gemak naar Preveli.

‘Deze 3 dagen zijn omgevlogen, maar voelde het als een week’ zegt hij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *