De laatste dag van het jaar

Geen geknal, geen vuurwerk en geen vreugdevuren. Het is een dag als alle anderen.

Ik vind het een verademing die rust. In Holland schrok ik in november al regelmatig van de enorme ‘bommen’ die er werden afgestoken. Vreselijk vind ik het en ik word er heel onrustig van. Hier begint de dag met een zoektocht in de olijfgaarden naar paddenstoelen. De αρτικιτης heten deze paddenstoelen.

Werken aan de keukentafel

In de middag kan ik terecht bij een vriend die in Plakias woont aan de zee. Als ik zijn keuken binnenstap is het er lekker warm. In de haard knappert een groot vuur. Hij zet een grote mok bergthee voor mij en ik installeer mij aan de keukentafel. Eindelijk kan ik aan de slag.

Na een paar uur gaat hij naar familie en vraagt of ik alles goed wil afsluiten als ik wegga. ‘Zorg dat het vuur uit is voordat je weggaat Penelopi’ zegt hij en stapt in de auto. Ik zit alleen met de kat, die zich oprolt voor de haard. Tegen 6 uur rijd ik naar huis en het is stil op de weg, veel plassen en kuilen. Ik rijd langzaam. Eenmaal thuis douchen en omkleden.

Eten in Throubes

Vanavond ga ik met vrienden eten in Throubes. Een Kretens restaurant in Plakias. Als ik aankom in het restaurant zitten zij al aan tafel. Achter ons zit een Belgisch stel en ook mijn beneden buren zijn er. Aan de grote tafel zit de groep vrouwen uit Mariou en er is nog een tafel met Duitsers die hier een paar dagen verblijven in 2 hele grote en luxe campers. Aan een andere tafel zit een groepje die ik van gezicht ken uit Lefkogia. Het is gezellig druk. Allemaal ‘long stayers’ zoals ze hier zeggen. Toeristen die een paar maanden overwinteren of meer dan de helft van het jaar hier wonen.

Het eten is heerlijk. Manolis en Georgie zijn goede koks. Na het eten gaan de tafels aan de kant en de muziek wordt harder gezet. Tijd om te dansen roepen de koks. Yiayia komt ook binnen, helemaal in het zwart gehuld met een hoofddoekje om. Ze wordt door iedereen geknuffeld en krijgt een plekje aan de tafel naast ons.

Gelukkig nieuwjaar

Dan is het bijna zover ….. we tellen af ‘καλη χρονια’. Het nieuwe jaar is begonnen! We wensen elkaar allemaal een mooi nieuw jaar. Georgie snijdt de vasilopita aan en de dame achter ons heeft de munt. ‘Een jaar vol geluk’ zegt Georgie en Manolis overhandigt haar een mand vol lekkers.

Vasilopita

Dan zet hij op elke tafel een cadeautje (raki, rakomilo, appeljam). We dansen en zingen. Buiten komt het met bakken uit de lucht. De straat verandert langzaam in een rivier. Tegen 2 uur ga ik richting huis na een heerlijke avond.

Manolis en familie hebben nu 2 maanden vrij. ‘In maart ga ik σιγα σιγα weer open’ zegt Manolis. ‘Goed, dan zien we elkaar. Heb een goede winter!’