Van het ene naar het andere eind

Papoes loopt elke dag een paar keer van het ene eind naar het andere eind van het dorp. Hij is ver in de tachtig en ik herken hem al van ver aan zijn ‘loopje’, wandelstok en muts.

Papoes start zijn dag met wandelen, weer of geen weer. Hij gaat naar buiten en maakt zijn rondje. Muts op, dikke jas aan, hippe sneakers en een wandelstok.

Thuis zitten is geen optie

Een paar jaar geleden is zijn vrouw overleden. Thuis zitten is geen optie voor hem. Ook heeft de dokter gezegd dat wandelen goed voor hem is en voor zijn knie. Want zo vertelt hij mij die is niet goed meer. De wandeling start vanuit Asomatos waar hij woont. Papoes loopt langzaam en vaak midden op de weg waar auto’s met hoge snelheid voorbij razen. Hij gaat ervan uit dat ze hem wel op tijd zien. Ze moeten toch ook op de loslopende schapen en geiten letten met rijden die hier langs en over de weg lopen zegt hij.

Papoes maakt zijn rondje
Elke dag groeten we elkaar

Ik kom hem dagelijks tegen als ik van het ene naar het andere dorp rijd. Soms loopt hij vanuit Asomatos naar Mariou waar hij halverwege omkeert en terugloopt naar het dorp. Of hij loopt een rondje Asomatos. Dan kom ik hem ineens tegen op de steile helling naar de olijvenfabriek waar hij voetje voor voetje naar boven loopt, voorovergebogen op zijn stok.

In de stromende regen

Vandaag kom ik hem tegen niet ver van de Kourtaliotiko kloof net voorbij het benzinestation. Ik ben net de weg op gedraaid vanaf mijn huis. Het regent ontzettend hard en ik zie hem staan midden op de weg in de stromende regen. Hij steekt zijn stok omhoog en ik stop. Doe de deur open van de auto en zeg hem in te stappen.

‘Geen weer voor een wandeling Papoes, teveel regen vandaag’ zeg ik. Hij is doorweekt en blij even in de warme auto te zitten. ‘Rij langzaam’ zegt hij want hij wil de auto nog niet uit. Op het plein in het dorp stop ik en stapt hij uit. Bedankt me nogmaals en ik wens hem een fijne dag. ‘Τα θα δουμε’ (we zien elkaar) zeg ik.

In mijn achteruitkijkspiegel zie ik hem in de regen naar huis sjokken. Morgen zie ik hem vast wel weer.