Verhuizen: weg uit Preveli Hills

Na lang zoeken is het dan eindelijk gelukt, ik ga verhuizen en ga weg uit Preveli Hills.

Dat laatste vind ik nog wel even slikken. Preveli heeft iets magisch, iets bijzonders. Zo’n 2,5 jaar verbleef ik een paar maanden per jaar in een kamer in het roze huis op de berg aan de uitlopers van de Kourtaliotiko kloof. Een prachtige omgeving met mooie vergezichten en beneden aan het huis de rivier. Ik heb er een heerlijke tijd gehad en voelde me er thuis.

De liefde ging over

Ik werd verliefd op de omgeving en keek met een gekleurde bril naar het huis. De verliefdheid voor de omgeving ging over in houden van. Voor het huis ging dat anders. Ik zag ineens dingen die ik eerder niet zag of niet wilde zien. Het stoorde mij steeds meer dat ik regelmatig geen warm water had en niet kon werken omdat er Wi-Fi problemen waren. In de zomer maakte ik er niet zo’n punt van, het was warm, ik was veel buiten en ging ergens in een taverne werken. Het personeel wist het al als ik met mijn laptop onder mijn arm het terras op kwam lopen. Er werd stroom geregeld , een rustig plekje in de schaduw en ik werd voorzien van koffie en een kan water.

Maar als het toeristenseizoen voorbij was en het kouder werd vond ik het echt niet meer fijn. Vooral in de winter ging het huis me tegenstaan. Het vocht, de schimmel op de muren, de kou en het regelmatig uitvallen van de stroom. Ik vond het niet meer fijn om in het huis te zijn ondanks het mooie uitzicht. De kamer was ineens te klein en ik voelde me opgesloten.

Een eigen voordeur

Een jaar geleden besloot ik te gaan zoeken naar een huis met een eigen voordeur en meer comfort. En dat heb ik nu met hulp van een goede vriend gevonden. Mijn nieuwe huis staat 2 dorpen verderop. Het is een traditioneel wit dorpshuis met dikke muren en kleine ramen. Helemaal gerenoveerd en aangepast aan deze tijd, alles nieuw en het ziet er fantastisch uit. Een huis met een eigen voordeur, een woonkamer met open keuken en een aparte slaapkamer. Wat een luxe.

Helaas heb ik vanuit mijn nieuwe huis niet zo’n adembenemend als in Preveli Hills. Maar als ik vanuit huis een stukje de weg afloop en op het bankje ga zitten dan is het uitzicht net zo adembenemend als in Preveli Hills.

Een eigen huis

‘Een eigen huis, een plek onder de zon’. Ik heb een vreugdedansje gedaan toen ik hoorde dat ik het appartement kon huren. Ik was zo blij en ben dat nog steeds. Het is zo fijn dat ik al mijn spullen kan laten staan. Niet meer alles uit- en inpakken, niet meer hoeven delen, niet verrast worden dat ik toch de kamer niet in kan. Weten dat het schoon is, ik niet andermans viezigheid moet opruimen. Straks is het thuiskomen en genieten in mijn eigen huis. Een droom is gerealiseerd, ik ben zo gelukkig.

Mariou
Uitzicht op Mariou