Naar de film in Rethymno

Voor een jongetje van 9 jaar een hele belevenis. Ik ben op het strand en Christos vraagt welke films ik allemaal heb gezien.

Veel zeg ik, in Holland ga ik bijna elke week wel 1 of 2 keer naar de bioscoop. Hij kijkt me met grote bruine ogen aan, sproetjes op en rond zijn neus. ‘Echt waar, of maak je een grapje. Hier is geen bioscoop, wel in Rethymno. Maar we gaan niet zo vaak.’

Zoeken naar een film

Zullen we dan samen gaan? Als papa het goed vindt zegt hij. Ik vraag het direct en met zijn drieën zittend naast elkaar op het ligbed – ξαπλωστρα – in de schaduw zoeken we naar het programma van de bios. Ik begrijp niet alles in het Grieks. Christos vertaalt de woorden die ik niet weet. Zijn Engels is met sprongen vooruit gegaan de laatste weken.

Ineens roept hij schuivend met zijn vinger over mijn telefoonscherm ‘deze film is in 3D, ik heb nog nooit een film in 3D gezien’. Dan gaan we daarheen zeg ik. Het is Toy Story 4, ik kijk en lees maar kan geen datum vinden wanneer de film draait. Alleen een tijd, 19.00 uur in Pantelis, de bios in Rethymnon. De 2D begint om 19.45 uur in de kleine zaal. Volgens Christos moet het wel elke dag zijn, hij wil het zo graag.

We spreken af dat ik hem om 18.00 uur op het strand kom ophalen waar zijn ouders werken. Ik ben iets vroeger en hij staat al klaar en hij heeft iedereen verteld dat we naar de film gaan.

Naar Rethymno: de bios is dicht

Iets voor 19.00 uur parkeren we de auto en lopen snel naar de bios. We willen niet te laat zijn. De bios is nog gesloten, dat is vreemd. Buiten staat een groot bord met een 3D afbeelding en we maken foto’s en wachten tot de deuren opengaan. Aan een vrouw die ook staat te wachten met haar 2 zoontjes vraag ik of de film wel om 19.00 uur begint. Ze weet het niet, zij gaat naar de 2D versie om 19.45 uur.

Dan om iets over 19.00 komt het personeel aanlopen en opent de deuren. Ik loop er direct achteraan en vraag of de 3D nu direct begint. De man kijkt me niet begrijpend aan. Christos begint in het Grieks en dan begrijp ik van de man dat de 3D zo’n 3 weken geleden was en niet meer draait, alleen nog de 2D.

Geen 3D, wel 2D

Mijn kleine vriend is hevig teleurgesteld en loopt naar buiten. We gaan op het stoepje zitten en ik vraag hem wat hij wil. De 2D is toch ook leuk Penelopi? Natuurlijk Christos. Zullen we daar dan kaartjes voor kopen? Dan kijken we een andere keer naar een 3D als ik er weer ben. Beloof je dat, vraagt hij. Natuurlijk en ik geef hem een high five.

We kopen een kaartje en zoeken een goede plek uit in het midden van de zaal. De man achter het loket zegt tegen Christos ‘de film is wel in het Grieks’ (we spreken altijd Engels samen). Ik ben Grieks zegt hij trots.

Buiten drinken we limonade, de film begint over een half uur. Zoek maar vast iets lekkers uit voor straks bij de film. Hij rent naar binnen. Het duurt een tijdje, dus ik ga maar eens kijken. Hij staat druk te kletsen met de man achter de counter en zegt niet te kunnen kiezen, zoveel lekkers Penelopi. Uiteindelijk kiest hij een grote doos Pringels.

We nemen een mat mee zodat hij wat hoger zit en goed over de hoofden heen kan kijken. Hij is er helemaal klaar voor. Limonade links en rechts de pringels tussen ons in.

Naar Stellios

Een leuke film en ook goed voor mijn Grieks. Na de film lopen we naar de auto en hij babbelt er op los. In de auto gaat mijn telefoon. Neem jij even op Christos? Het is baba zegt hij, of we pizza willen eten. Voordat ik kan antwoorden zegt hij ‘nee, we zitten vol’. Hij sluit de telefoon en zegt dat we naar Stellios moeten rijden in Lefkogia. Daar wachten zijn ouders op ons.

Als we aankomen staat de tafel vol met lekkers en eten we alsnog allerlei kleine hapjes. Christos vertelt ondertussen enthousiast over de film.

‘Mama, als Penelopi in de winter hier is dan gaan we samen naar Star Wars.’ Hij kijkt mij met een brede grijns aan. Tuurlijk doen we dat lieverd zeg ik.