Russische prinses in Preveli

Zo noem ik haar, mijn vriendin Xenia is mijn Russische prinses op Preveli beach.

Ik rijd de parkeerplaats op boven aan het strand van Preveli Beach en stop bij het loket. Er volgt een gesprek in het Grieks. Γεια σου, τι κανιες? Goed, zeg ik. Waar kom je vandaan vragen een paar donkere vrolijke ogen. Uit Holland en overhandig hem de 2 euro voor het parkeren. Daar willen mijn vriend en ik ook naartoe zegt hij, zullen we samen gaan? Dat is goed, tot later roep ik en rijd het parkeerterrein op. Charmeurs grinnik ik.

Het is bomvol op het parkeerterrein en na een rondje vind ik gelukkig een plek. Ik til mijn strandtas uit de auto, doe mijn rugzak om en zet mijn zonnehoed op. Het is erg heet vandaag en er is nauwelijks wind.

457 treden

Oké zeg ik tegen mezelf, klaar voor de afdaling! Het eerste stuk is een stenen pad, daarna begint de trap van 457 treden. Ik ben nog maar net aan de afdaling begonnen als een man van rond de 60 mij voorbij rent naar boven in een korte broek, ontbloot bovenlijf, zonnebril en gympen. Enorm bezweet. Pfff denk ik en dat met deze hitte, hij is niet goed.

Mensen lopen langzaam naar boven, rode hoofden, verhit, hijgend en bezweet. Af en toe staan ze stil om op adem te komen en water te drinken. Ik loop rustig met de stroom mee naar beneden in een vast tempo en bij elke bocht kijk ik om me heen. Het uitzicht is zo adembenemend. Ook al kom ik hier regelmatig, het blijft me verrassen.

Daar is hij weer

Ik zie voorbijgangers op elegante schoenen met hakjes naar beneden of naar boven gaan. Niet handig met al die ongelijke treden en rotsen. Als ik na het laatste stuk over de rotsen op het strand arriveer zie ik de man staan. Hij is mij tijdens mijn afdaling voorbij gerend (wat ik niet heb gezien) en wil nu weer naar boven. Ik vraag hem in het Engels hoe vaak hij met deze hitte op en neer gaat, 5 keer zegt hij trots. Ik trek mijn wenkbrauwen op, zeg niets en loop door het koude rivier water naar de bomen aan de andere kant van het strand.

Zittend in de schaduw van de boom

Daar zie ik haar zitten op een stoel onder de bomen, mijn Russische prinses. Ze is een ketting aan het maken van de zaden van de palmboom (φοινικας). De zaden lijken net op koffieboontjes. Achter het strand is een prachtig palmbos dat langs de rivier loopt richting Gefira, de Venetiaanse brug.

Penelopi, ik wist dat je vandaag zou komen roept ze. Ik voelde het. Ik heb van je gedroomd. Ze kijkt me aan met haar grote blauwe ogen en ronde gezicht omlijst met blond haar.

Xenia is er klaar voor.

Hallo lieverd, hoe gaat het? En ik geef haar een dikke knuffel. Was het een mooie droom vraag ik. Ze lacht, je bent er. Kijk, ik maak nieuwe kettingen. Ze wijst naar het tableau dat vol hangt met kettingen in allerlei maten en met kleurige keramiek en lava stenen. Naast haar zie ik de eenden Popi en Pepi scharrelen in de bakjes. Ze ziet waar ik naar kijk, etenstijd zegt ze.

Matrioshka

Ik ga naast haar zitten op een steen en dan haalt ze een Matrioshka uit haar tas. Voor jou, voor je verjaardag Penelopi. Owww een Baboeshka roep ik. Nee, dit is een Matrioshka zegt ze. Een moeder met daarin kleine poppetjes en 1 kun je zelf schilderen.

Matrioshka
Matrioshka

Ze woont nu bijna 4 jaar in Kreta met haar Griekse visserman zoals ze hem noemt. Het is een mooi stel samen. Hij vist en zij maakt en verkoopt kettingen op het strand. Met mooi weer blijven ze op het strand slapen. Ze wonen in het dorp maar de meeste tijd zijn ze hier op het strand en leven het vrije leven.

Mijn lieve vriendin, altijd blij me te zien vraagt of ik blijf slapen. Hier slapen lijkt me fantastisch maar wat ik ook smeer de muggen negeren het en nemen mij te grazen. Ik word nu al lek geprikt en besluit tegen zonsondergang toch maar naar boven te gaan. Ik neem afscheid van mijn prinses en haar visserman. We omhelzen elkaar, tot snel! Ik loop richting de trap en begin aan de klim naar boven en ga richting huis, naar Mariou.