De laatste dag van het jaar

Een stewardess roept om dat het boarden start. Ik sta op het vliegveld van Athene bij de gate te wachten. De vlucht naar Heraklion is nog geen 55 minuten. Thuis komt steeds dichterbij.

Terwijl ik sta te wachten hoor ik mijn telefoon ‘pling’ een sms. Het is van Litsa ‘Morgen geen eten maken, je komt naar ons’. Oké antwoord ik, tot morgen.

31 december 2019

Het is bijna 10 uur als ik wakker word. Wat me als eerste opvalt is dat ik geen haan heb gehoord. Want die kraaide mij altijd wel wakker. Misschien wel opgediend tijdens het kerstdiner denk ik en stap uit bed, trek mijn sloffen aan en een dik vest. Het is koud in huis en ik zet de airco aan en maak een Griekse koffie.

De laatste dag van het jaar, wat is het snel gegaan. Ik weet nog hoe blij ik was in mei toen ik dit appartement betrok. Inmiddels is het echt mijn thuis geworden. Ik hoor Sam (de kat van de buurman) miauwen en open de voordeur. Ze zit op de mat en kijkt blij omhoog. Tja Sam, ik heb nog niets lekkers in huis. Eerst naar de supermarkt zeg ik tegen haar en sluit de deur, veel te koud.

Rondje dorpen

Ik rijd eerst naar Plakias voor de nodige boodschappen, dan weer naar boven naar Mariou. Alles in de koelkast, Sam een plakje kipfilet geven en stop het zakje hondenkoekjes in mijn rugzak. Weer naar de auto, naar Asomatos. De auto van Stavros staat bij de containers, ik stop en doe mijn autoraam open. Zodra Bella me hoort springt ze uit zijn auto en rent naar die van mij. Ze is zo ontzettend blij en weet van gekkigheid niet wat ze moet doen. Ik open mijn portier en ze springt over me heen de auto in. ‘Ik houd haar de middag wel bij me zeg ik tegen Stavros. App me als je weer terug bent dan laat ik je weten waar ik ben’.

Regenboog
Regenboog op weg naar Lefkogia
Kafenion

Na een stuk lopen met Bella eindigen we in het kafenion van Stella in Lefkogia. Daar zit Rock aan zijn vaste tafeltje in de hoek. De middag vliegt voorbij, we hebben elkaar zoveel te vertellen. Bella en Zachos (hondje van Rock) vermaken zich prima, rennen in en uit achter elkaar aan. Dan zie ik een bekende auto, Stavros komt haar ophalen en ik ontvang een sms dat ik om 9 uur in de avond wordt verwacht.

Zonsondergang Mariou
Een prachtige zonsondergang vanuit huis in Mariou
De laatste uren van 2019

Iets over 9 kom ik aan bij Litsa en Psilos. In de woonkamer is het warm en iedereen zit rond de open haard. Ik krijg een kussen en ga erbij zitten. We luisteren naar rebetika en drinken wijn. Ondertussen komen er meer mensen en verplaatsen we de meubels in de woonkamer. De bank gaat aan de kant en de grote eettafel komt bij de haard te staan. Overal komen stoelen vandaan en de tafel raakt langzaam vol met allerlei lekkers. Het eten is heerlijk en de wijn vloeit rijkelijk.

Als de klok bijna middernacht aangeeft gaat het licht uit in de woonkamer. Op de tv kijken we naar het grote plein in Athene waar wordt afgeteld. Tien, negen, acht …… twee, een! Χρονια Πολλα roepen we, het licht gaat weer aan en we wensen elkaar alle goeds. Dan wordt de traditionele vasilopita aangesneden, dit is een soort broodcake waarin een geldstuk is meegebakken. Wie de munt in zijn stuk cake heeft, heeft het hele jaar geluk. En Litsa is de gelukkige, ze slaat een kruisje. Het afgelopen jaar was voor hen zwaar. In februari 2019 raakte Litsa en Psilos in 2 uur tijd hun hele bedrijf kwijt door de overstroming van de rivier. Ik hoop dat 2020 hen meer geluk brengt.