Logeren bij Penelopi

Gastblog van Esther. Zij verbleef 2 weken bij mij en schrijft hoe zij het ervaren heeft.

Op slag verliefd

Als mijn vliegtuig land na 3 1/2 uur ben ik op Kreta en staat Penelopi mij stralend op te wachten. “Welkom op Kreta” zegt zij en we lopen naar de auto. Op weg naar haar huis zie ik niet veel van de omgeving want het is donker. Vlak voor Asomatos krijg ik wel mee dat we door een prachtige kloof rijden. “Die gaan we nog lopen” zegt zij en verheugd zeg ik: “ja”, niet wetend wat voor helse, maar prachtige, klim dit later zal worden. Voordat we naar Mariou gaan, gaan we eerst voor de puppies zorgen, in het donker rijden we naar Gianniou en binnen een paar seconden hebben zij allemaal mijn hartje gestolen, zeker de kleine Caramella, Isa en Luna. Nadat we hen eten hebben gegeven rijden we naar Mariou, een mooi klein dorpje in de bergen.

Het huis is zoals ik Penelopi ken; gezellig, knus en warm, het voelt meteen als thuis. De dagen die volgen zitten vol met uitstapjes; de Kourtaliotiko kloof, Spili, het Fortezza en de stad Rethymno,  waar we heerlijk autenthiek Grieks eten bij de lieve Stella, het klooster van Preveli, het palmenbos Finikados, het meer bij Kouna en het Arkadi klooster en ik geniet volop van de stranden en de zon en de blauwe zee bij Amoudi beach en Damnoni beach.

Alle blogs komen tot leven

Ik maak kennis met Rock bij het kafenion in Lefkogia en ik moet het beste medicijn tegen Covid 19 drinken: Raki. Ook ontmoet ik Vasilis, Stavros, Manolis, Nikos, Sophia, Nicky en vele anderen met dezelfde naam. De jongen met ontbloot bovenlijf uit een eerdere blog scheurt voorbij op zijn motor als we bij het kafenion zitten en ineens komen alle blogs tot leven.

Ti kanies?

Als er een verjaardag is van Efrem mag ik mee komen en ik word als één van hen ontvangen door zijn moeder Litsa. Ze legt een hand op mijn been en vraagt Ti Kanies? Kala antwoord ik lachend, want hoe kan het niet goed met mij gaan in dit prachtige deel van Kreta. Het voelt als thuis en als de dag aangebroken is dat ik naar huis moet weet ik één ding zeker: Ik kom terug. Het “kijkje” in het leven van Penelopi was geweldig en ik begrijp maar al te goed waarom zij de stap heeft gemaakt naar een leven op Kreta.