Walnoten rapen met de vrouwen van het dorp

´Hoe ga je dat doen Manolis met de trap´ hoor ik buurvrouw Athina vragen aan haar zoon. Ik kijk uit het raam en zie dat hij de trap staat uit te vouwen en ermee staat te schuiven, zoekend naar de juiste plek. De discussie tussen de twee gaat door en dan heeft Manolis er genoeg van en klapt de trap in en loopt weg. Zijn moeder is niet blij zie ik.

De volgende dag, einde van de middag, loop ik naar huis met de pups. Onder de boom staat Euyeneia met een lange stok tegen de takken van de boom te slaan. Walnoten rollen over de weg. Aan de zijkant van het huis staan emmers en Athina vraagt of ik ook walnoten wil hebben. Ja graag zeg ik, maar dan help ik ook.

De grote walnotenboom

Ik word voorgesteld aan Maria die met een emmer walnoten aan het rapen is en aan Stavroula. Zij is druk in de weer met de trap en heeft een grote tak in haar handen om de walnoten die hoog in de boom zitten eruit te kunnen slaan. Ik houd de trap vast want het wiebelt enorm.

De pups Isa en Luna hebben de tijd van hun leven en rennen achter de rollende walnoten aan. Ze rollen door het hoge gras in de tuin en rennen achter de vrouwen aan. Van alle kanten wordt de boom bekeken en iedere walnoot die ze zien slaan ze er uit. Ik klim op een muurtje en sla ook wat noten uit de boom. Er is flink wat kracht voor nodig merk ik. We zoeken tussen de struiken en het gras naar de noten.

De tuin waar de grote walnootboom staat

Alles gaat in emmers en Athina gooit een flinke berg in een plastic tas voor mij. ´Zo lief dat je helpt´ en ze knijpt in mijn arm. Ze is klein, altijd in het zwart gekleed, loopt een beetje voorover en heeft hele lichte blauwe ogen.

Als de boom leeg is en we alle bladeren en doppen hebben opgeruimd staan er 5 emmers vol walnoten. We gaan op het muurtje zitten, een steen in onze handen om de noten te kraken. Zo vers uit de boom zijn ze het lekkerst. En dat vinden de pups ook, ze springen om ons heen voor een stukje noot.

Athina nodigt ons allemaal uit op haar afli (erf). We wassen onze handen en drinken water, eten stukken watermeloen, appel en walnoten met honing. De vrouwen praten over de laatste gebeurtenissen in het dorp. Ik kan niet alles volgen en vind dat ook niet erg.

Eenmaal thuis haal ik de walnoten uit de dop. Mijn vingers zijn bruin, bijna zwart. Dat slijt wel de komende dagen. Ik heb genoten van deze middag met de vrouwen uit het dorp.

Walnoten doppen