Mijn naam is Sylvia Smithuis en ik woon in Den Haag. In 2012 kwam ik voor het eerst op Kreta en ik werd op slag verliefd op dit eiland. Hier kreeg ik ook mijn bijnaam Penelopi.

Als iemand mij vroeg ‘waar ga je naartoe op vakantie’ dan zei ik Griekenland en noemde dan een van de eilanden. Uiteindelijk heeft Kreta mijn hart veroverd.

De eerste keer naar Kreta

Het is 24 september 2012 en ik ben net aangekomen op het vliegveld van Heraklion. Het voelt vertrouwd en dat is vreemd, want ik ben hier nog niet eerder geweest. Er staat een taxichauffeur op mij te wachten die mij naar mijn bestemming brengt in Platanes, niet ver van Rethymno. Het is donker en ik zit voorin en kijk naar de lichtjes langs de kust en praat met de chauffeur. Ik vertel hem dat ik 3 weken blijf en me verheug op het ontdekken van een deel van het eiland. ‘Vanaf morgen heb ik een auto’ vertel ik hem. ‘Rijd dan naar het zuiden, richting Plakias’ zegt hij. En dat doe ik ook een paar dagen later en ik ben op slag verliefd. De indrukwekkende kloven, de prachtige natuur, de adembenemende vergezichten en de vele olijfbomen. Ik stap regelmatig uit om alles in me op te nemen. Het is zo ontzettend mooi. De 3 weken vliegen voorbij en vol indrukken ga ik terug naar Nederland.

De liefde wint

Het duurt toch nog 3 jaar voor ik uiteindelijk terugga naar Kreta. Maar het gevoel is nog net zo sterk, misschien wel sterker dan in 2012. Hier wil ik zijn, hier voel ik mij thuis. Dit keer ben ik er in november, ik ga een week olijven plukken, een geweldige ervaring. Na deze week geef ik toe aan mijn verliefdheid voor het land en wacht niet meer zo lang en reis regelmatig naar het zuiden van Kreta. Hier heb ik een vast adres waar ik verblijf en inmiddels veel kennissen en vrienden.

Mijn bijnaam is Penelopi

Mijn bijnaam Penelopi kreeg ik van ‘buren’ (Banana Garden) op nog geen 10 minuten lopen van het huis. De eerse keer dat ik over de hangbrug liep werd ik hartelijk ontvangen door 4 mannen, waarvan er 3 Giannis heten en 1 Vasilis. Dat ze allemaal dezelfde naam hebben vond ik onhandig, dus al snel gaf ik hen een bijnaam: Psilos (lang in het Grieks), Rock (luistert het liefst naar rockmuziek) en Holy (een soort goeroe). Vasilis werd Rastaman door zijn lange dreadlocks. Rock vond dat ik ook een andere naam moest krijgen, een Griekse naam: Penelopi. En zo noemen velen mij nu ook.